Η διαχείριση του αστικού πρασίνου και η ασφάλεια των πολιτών με αφορμή την πτώση πλατάνου στο Δημοτικό Πάρκο Κατερίνης

 

Η διαχείριση του αστικού πρασίνου και η ασφάλεια των πολιτών με αφορμή την πτώση πλατάνου

Η πρόσφατη πτώση ενός υπεραιωνόβιου πλατάνου στο Δημοτικό Πάρκο Κατερίνης επαναφέρει στο προσκήνιο ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας των πολιτών, της επιστημονικής παρακολούθησης και της ευρύτερης διαχείρισης του αστικού πρασίνου, όπως αναλύει σε άρθρο της η MSc Δασολόγος και Περιβαλλοντολόγος, Σημέλα Ελευθεριάδου.

Η Τεχνική Έκθεση του 2024

Όπως επισημαίνεται στο κείμενο, το συμβάν θα μπορούσε να θεωρηθεί μεμονωμένο, ωστόσο ο Δήμος διαθέτει ήδη από το 2024 «Τεχνική Έκθεση Αξιολόγησης από πλευράς σταθερότητας μεγάλων δένδρων στην πόλη της Κατερίνης». Στη συγκεκριμένη έκθεση καταγράφηκαν συνολικά 404 δέντρα με ποικίλα προβλήματα. Ειδικότερα, προβλέφθηκε η παρακολούθηση για 123 δέντρα, η ξηρή κλάδευση για 282, η αντικατάσταση-υλοτομία για 102 και η αραίωση ή διόρθωση της κόμης για 64 δέντρα. Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι το κατά πόσο αυτά τα επιστημονικώς αξιολογημένα μέτρα εφαρμόστηκαν στην πράξη.

Η περίπτωση του πλατάνου και η σημασία της σταθερότητας

Σε συνέχεια του περιστατικού, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Κώστας Τσιουκάνης δήλωσε ότι ο συγκεκριμένος πλάτανος είχε κριθεί «υγιής» και δεν βρισκόταν στη λίστα προς απομάκρυνση. Ωστόσο, η έκθεση δεν περιορίζεται μόνο στην υγεία των δέντρων. Αξιολογεί ξεχωριστά παραμέτρους όπως η σταθερότητα, η κλίση του κορμού και των βραχιόνων, ο βαθμός λυγερότητας και η γενική κατάσταση. Βάσει αυτού, εγείρεται το ερώτημα για το ποιος ήταν ο αριθμός του πλατάνου στην απογραφή, τι είχε καταγραφεί για τη σταθερότητά του και ποια μέτρα είχαν προταθεί.

Οι πρακτικές κλαδέματος

Επιπλέον, η επιστημονική έκθεση ξεκαθαρίζει πως το κλάδεμα των δέντρων αποτελεί εξαίρεση και όχι τον κανόνα, στο πλαίσιο μιας ορθολογικής διαχείρισης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα 11 κουκουναριών που εξετάστηκαν, για τις οποίες οι συντάκτες διαπίστωσαν ότι είχαν δεχθεί αυστηρό κλάδεμα, έφεραν μεγάλες πληγές και έχρηζαν διορθωτικών τομών και επανελέγχου.

Συμπερασματικά, τονίζεται ότι το έργο στο αστικό πράσινο δεν κρίνεται μόνο από τον όγκο των κλαδιών που αφαιρούνται, αλλά από τον αριθμό των δέντρων που παρακολουθούνται, διατηρούνται υγιή ή αντικαθίστανται, ώστε οι δημόσιοι χώροι να παραμένουν απολύτως ασφαλείς. Η πόλη διαθέτει τη σχετική μελέτη, και το ζητούμενο πλέον είναι ο δημόσιος απολογισμός της εφαρμογής της.

✍️ Επιμέλεια Σάββας Σεϊταρίδης